مدیریت راهبرانه

    نگاهی به صلاحیت‌های یک کوچ (بخش چهارم) Shdarapour@

    0
    50
    مدیریت راهبرانه

    مدیریت راهبرانه

    کوچینگ

    نویسنده: شیرین داراپور

    در مقالات گذشته به صلاحیت‌ های لازم در مورد یک کوچ و مدیریت راهبرانه از نگاه فدراسیون بین‌ المللی کوچینگ ICF پرداختیم. همان طور که گفته شد این صلاحیت‌ ها شامل چهار بخش اصول بنیادین، به وجود آمدن رابطه مشترک، برقراری ارتباط مؤثر و ایجاد و توسعه رشد و  آموزش است.

     

     

     

     

     به وجود آمدن رابطه مشترک

    اگر به خاطر داشته باشید، بخش اول «اصول بنیادین» به طور خلاصه در رابطه با به‌کارگیری اصول اخلاقی و استانداردهای کوچینگ، امانت داری و حفظ اطلاعات محرمانه مراجعین، تمایز بین کوچینگ و مشاوره و روان‌ درمانی بود و اینکه یک کوچ همواره باید تفکری باز، کاوش گر، انعطاف‌ پذیر و مراجع محور داشته و در حال ارتقاء دانش و سطح کوچینگ خود باشد. حال در ادامه شما را با بخش دوم صلاحیت‌ های یک کوچ یعنی «به وجود آمدن رابطه مشترک» آشنا خواهم کرد. این صلاحیت نیز خود از سه قسمت تشکیل می‌شود. مدیریت راهبرانه

    – تنظیم و حفظ توافق‌نامه‌ها؛

    – ایجاد و توسعه اعتماد و امنیت؛

    – حضور و توجه کامل.

    تنظیم و حفظ توافق‌ نامه‌ ها

    در این بخش تأکید می‌ شود که یک کوچ اول از همه باید با مراجعین خود در رابطه با جلسات کوچینگ، فرایند آن، رابطه‌ها و اهداف آن و همچنین فعالیت‌های هر جلسه از کوچینگ توافق‌نامه‌ای را به صورت شفاف تنظیم کند. البته باید خاطرنشان کرد که کار کوچ اینجا تمام نمی‌شود و فقط تنظیم یک توافق‌نامه کافی نیست، حال باید موارد توافق‌نامه را در تمامی لحظات جلسات کوچینگ حفظ و اجرا کنند.

    این توافق‌نامه باید مواردی را پوشش دهد. اینکه کوچینگ چه هست و چه نیست و چه فرایندی در آن طی می‌شود باید در توافقنامه به صورت کامل برای مراجعین شرح داده شود و موضوعاتی که مناسب جلسات کوچینگ هستند یا نیستند و مسئولیت‌ هایی که آنان در این فرایند خواهند داشت را شفاف کند. در یک توافقنامه جامع طرفین باید در رابطه با مسائلی مانند هزینه‌ها، زمان‌بندی، مدت زمان، خاتمه، محرمانگی و دخیل کردن دیگران، سازگاری خود و مراجع، برنامه‌ها و اهداف کلی جلسات به توافق روشنی برسند.

    همچنین کوچ باید در حین فرآیند کوچینگ نیز توافق‌هایی را با مراجع داشته باشد و هر زمان که لازم باشد باید انتظارات خود و مراجع را همسو کند. مثل شناسایی مواردی که مراجع قصد دارد به آن برسد و برای دستیابی به آن باید به چه کارهایی بپردازد یا چه مواردی را برطرف کند و جلسات را در جهت نتیجه مطلوب مراجعین ادامه دهد. به این ترتیب کوچ و مراجعه‌کننده توافق و تصوری واضح و انتظاراتی همسو از جلسات کوچینگ و فرآیند آن خواهند داشت.

    قسمت دوم این صلاحیت به «ایجاد و توسعه اعتماد و امنیت» می‌پردازد. یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین موضوعاتی که در کوچینگ مطرح است فضای جلسات کوچینگ است که باید مملو از امنیت و اعتماد و عدم قضاوت باشد؛ بنابراین یک کوچ باید از این صلاحیت برخوردار باشد که بتواند محیطی امن و حمایتی برای مراجعین فراهم کند تا آنان آزادانه افکار خود را بیان کرده و رابطه‌ای مبنی بر احترام و اعتماد را تجربه کنند و سپس در جهت رسیدن به اهداف خود متعهد شده و اقدام نماید.

    یک کوچ باید به دنبال درک مراجعه‌کننده و موقعیت او باشد و به هویت، محیط، تجربیات، ارزش‌ها و باورها، نوع نگاه و زبان او احترام گذاشته و کوچینگ خود را با وضعیت مراجعین تطبیق دهد. در این راه او باید هرگاه به استعداد، بینش یا کارهای منحصربه‌فرد مراجعین برخورد کرد به آن‌ها تبریک گفته و نشان دهد که تلاش‌هایشان را می‌بیند.

    کوچ در موضوعات احساسی باید حمایت و همدلی خود را به مراجعه‌کننده نشان دهد و از احساسات و نگرانی‌های او (از بُعد توجه و اهمیت) حمایت کند. اگر کوچینگ جایی برداشت اشتباهی کرده باشد باید بتواند با شفافیت و باز بودن به معنای راست‌گویی و صداقت برخورد کرده و آمادگی خود را برای رشد و یادگیری و پذیرش اشتباه نشان دهد.

    مدیریت راهبرانهقسمت سوم این صلاحیت در رابطه با «حضور و توجه کامل» کوچ است، به این معنی که کوچ کاملاً آگاهانه در کنار مراجعین حضور دارد و عمل کوچینگ را با سبکی باز، انعطاف‌پذیر، متعادل و هوشمندانه اجرا می‌کند و در طی جلسات نسبت به آنان متمرکز، مشاهده گر، همدل و مسئول می‌ماند. یکی دیگر از مهم‌ترین توانایی‌هایی که یک کوچ باید داشته باشد این است که بتواند احساسات شخصی خود را مدیریت کند و روی مراجع تمرکز داشته باشد و بتواند در زمان‌هایی از جلسه فضایی را برای سکوت، تأمل و تفکر مراجع فراهم نماید.

    تا اینجا دو صلاحیت و زیر بخش‌های آن‌ها را از چهار صلاحیت‌های یک کوچ از نگاه فدراسیون بین‌المللی کوچینگ ICF بررسی کردیم در شماره آینده به صلاحیت‌های بعدی تحت عنوان «برقراری ارتباط مؤثر» و «ایجاد و توسعه رشد و آموزش»، خواهیم پرداخت. مدیریت راهبرانه

    مطمئن هستم تا همین جا هم می‌توانید تصور کنید که یک جلسه کوچینگ تا چه حد جذاب، حامی، هدایت‌کننده و پر دستاورد است و در لحظاتی که نیاز به کمک حرفه‌ای دارید یک انتخاب درست و کارساز به‌حساب می‌آید.

    مدیریت راهبرانه

    ادامه دارد …

    ارسال یک پاسخ

    لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
    لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

    18 − دوازده =