روشی نوین در بازیافت بسته بندی پلاستیکی

    0
    7
    کاهش مصرف پلاستیک

     محققان دانشگاه منابع طبیعی و علوم زیستی استرالیا آنزیم‌هایی را در مایعات گوارشی گاو شناسایی کردند که قابلیت تجزیه بسته بندی پلاستیکی و تولید پارچه را دارند.

    به گزارش چاپ و نشرآنلاین به نقل از  ایرنا، گروه دانشگاه و اموزش ایرنا از ساینس، در این تحقیقات اثرگذاری مایعات گوارشی معده اول گاوها که با عنوان سیرابی شناخته می‌شود و در گوارش پلی استرهای طبیعی به عنوان بخشی از رژیم غذایی گاو کاربرد دارد، مورد آزمایش قرار گرفت و مشخص شد جوامع میکروبی موجود در این مایع قابلیت تجزیه سه‌نوع پلاستیک PET، PBAT و PEF را دارد.

    پلاستیک عادی یا PET در صنایع بسته‌بندی انواع محصولات، تولید پارچه و تولید بطری‌های نوشیدنی کاربرد دارد. پلاستیک PBAT نوعی پلیمر زیست‌تخریب‌پذیر است که انعطاف‌پذیر بوده و برای تولید محصولات مختلف از جمله کیسه‌های پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. پلاستیک PEF نیز نوعی پلاستیک پایدار است که با استفاده از مواد اولیه گیاهی ساخته می‌شود و برای بازیافت بسته بندی پلاستیکی مواد غذایی کاربرد دارد.

    پیش از این نیز محققان میکروب‌های مستقلی را شناسایی کرده‌اند که توانایی تجزیه پلاستیک را دارند. اما جوامع میکروبی موجود در معده گاو متشکل از انواع مختلفی میکروب است که ترکیب آنزیم‌های تولید شده توسط آن‌ها بسیار موثرتر از آنزیم‌های تولید شده توسط یک میکروب مستقل است.

    محققان امیدوارند با استفاده از این شیوه بتوانند آلودگی بازیافت بسته بندی پلاستیکی را کاهش دهند. بر اساس گزارش سازمان ملل، سالانه ۳۰۰ میلیون تن ضایعات پلاستیکی تولید می‌شود. این ضایعات راه خود را به عمیق ترین بخش‌های اقیانوس باز کرده‌اند و اکنون وارد زنجیره غذایی شده‌اند. این وضعیت موجب اعمال محدودیت‌هایی در استفاده ازبسته بندی پلاستیکی در محصولات مصرفی، اجرای پروژه‌های عظیم پاکسازی اقیانوس و تلاش برای کشف راهکارهای جدید بازیافت پلاستیک و تبدیل آن به محصولات مصرفی جدید شده است.

     

    بیشتر بخوانید:

    ذینفعان دولتی مانع پیشرفت صنعت بسته بندی و چاپ

    مقایسه روش های چاپ جعبه و بسته بندی

     

    بازیافت بسته بندی پلاستیکی

    بر اساس گزارش مرکز تنوع زیستی، میلیون‌ها تن پلاستیک در محل برخورد جریان‌های آبی اقیانوس‌ها که حدود ۴۰ درصد از سطح آب‌های جهان را تشکیل می‌دهند، یافت می‌شود. در صورتی که این وضعیت ادامه یابد تا سال ۲۰۵۰ میلادی وزن این ضایعات پلاستیکی بیش از وزن تمام ماهیان موجود در دریاها خواهد شد.

    گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Frontiers in Bioengineering and Biotechnology منتشر شده است.

    ارسال یک پاسخ

    لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
    لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید

    چهار × 3 =